§
De these
De meeste goede ondernemingen staan niet te koop.
Die zin is het hele vak. Alles hieronder volgt uit het feit dat wij hem serieus nemen.
§ 01
Wat een bemiddeld proces u werkelijk verkoopt
Een verkoopopdracht bestaat om concurrentie te creëren. Dat is het doel en het wordt eerlijk gezegd. De bankier bouwt een koperslijst, voert een gestructureerd proces en haalt de hoogste prijs eruit die de markt draagt. Precies dat resultaat betaalt de verkoper.
Wanneer u in dat proces koopt, koopt u de uitkomst van een machine die is ontworpen om tegen uw prijs te werken. U koopt bovendien informatie die negen andere fondsen hebben gelezen, op een tijdlijn die een ander bepaalt, tegenover een directie die op u is voorbereid.
Niets hiervan is kritiek op bancaire dealflow. Het is een beschrijving van wat die is. Het blijft een legitiem kanaal en u moet ernaar blijven kijken. Het is eenvoudigweg de duurste plek om te kopen.
§ 02
Waar de ondernemingen werkelijk zitten
De eigenaar van een winstgevend, saai, door de oprichter gehouden bedrijf met acht miljoen omzet heeft doorgaans nooit met een zakenbank gesproken. Hij staat in geen enkele samengestelde database. Hij heeft geen LOI in een la. Hij heeft nagedacht over wat er over vijf jaar gebeurt en er niets aan gedaan.
Hij is bereikbaar. Alleen niet door te wachten. Hij is bereikbaar voor iemand die weet dat hij bestaat, weet wat zijn bedrijf doet, weet wie het bezit, en hem schrijft in bewoordingen die voor hém kloppen en niet voor een dealprofessional.
De beperking zijn geen relaties. Het is dekking — überhaupt weten dat de onderneming bestaat, tussen de miljoenen die bestaan.
§ 03
Waarom dekking het moeilijke deel is
Elke commerciële database van particuliere ondernemingen is op dezelfde manier gebouwd: iemand heeft betaald om de data te laten samenstellen, en iedereen die betaalt krijgt dezelfde regels. Als uw these als filter in dat gereedschap kan worden uitgedrukt, kan elk ander fonds met hetzelfde abonnement haar net zo goed uitdrukken.
De ondernemingen die ertoe doen, zijn vaak juist die welke de databases missen: geen deponeringen, een website van één pagina, een naam die niets zegt over wat zij doen, een verkeerde sectorcode. Ze vinden vergt het lezen van het open web op een schaal die met de hand onrendabel is, en vervolgens een mens die bepaalt wat dat lezen betekent.
Dat is wat wij hebben gebouwd, en het is de enige reden dat dit kantoor bestaat.
§ 04
Waarom wij maar aan één kant staan
Een tussenpersoon die door beide kanten wordt betaald, heeft een voorkeur, of hij dat nu toegeeft of niet: dat de transactie doorgaat. Prijs wordt ondergeschikt aan afronden, en degene die het als laatste merkt is de koper.
Wij nemen geen vergoeding, geen commissie en geen tegenprestatie van welke aard ook van een verkoper of een doelonderneming. Onze fee-overeenkomst verbiedt dat en verplicht ons elke relatie te melden die er zo uit zou kunnen zien.
Dit kost ons omzet. Het koopt het enige dat telt in een eerste gesprek met een fonds: een recht antwoord op de vraag aan wiens kant wij staan.
§ Consequence
Het praktische gevolg
U krijgt een in kaart gebracht universum in plaats van een shortlist die iemand anders heeft samengesteld, een benadering op onze naam bij eigenaren die in geen enkel proces zitten, en een waarderingsgesprek met een adviseur die er geen financieel belang bij heeft dat het getal omhooggaat.